Verdwaald
in overtuigingen: Autochtoon & Allochtoon
Door Walther Bourne
De wereld waarin wij nu leven, maakt dat er een onderscheid
is tussen inheemsen en immigranten. De gevolgen houden stand door de
vicieuze cirkel van overtuigingen. Samenleven heeft een negatieve ondertoon,
omdat de inheemsen zich verongelijkt opstellen en de immigranten hun
geen redenen geven om daarmee op te houden. Beide kampen blijven zitten
in hun manifest gedrag. De immigranten zouden het liefst moeten assimileren,
want dan gedragen zij zich net als de inheemsen. De immigranten willen
niet integreren want dan zouden zij hun identiteit kwijt raken. Assimileren
is een misdaad tegen de menselijkheid, terwijl niet integreren een misdaad
is tegen de maatschappij.
Ik
vind dat beide kampen vanuit dezelfde misvatting in hun gelijk blijven
steken. Het ontbreken van een ruime denkkader breekt beide zijden op.
De grondslag van de denkkaders is gespeend van elke vorm van krachtig
en robuust zelfbesef. De autochtonen en de allochtonen denken vanuit
omstandigheden van bestaan in plaats vanuit menselijke middelen van
bestaan. Ras, geloof, cultuur, afkomst, geslacht en status zijn omstandigheden
waaronder menselijke mogelijkheden tot uiting komen. Menselijke mogelijkheden
zijn in feite de middelen van bestaan. Ik beschouw de basiskrachten
die universeel in ieder mens voorkomen, als de middelen van bestaan
en norm voor vergelijking. Die grondslag neemt alle angst voor elkaar
weg, omdat het onderkennen van eigen krachten, een opbouwende grondslag
is voor het onderkennen van elkaars krachten bij het samenleven en samenwerken.
Het moment waarop ieder van ons wederkerig de basiskrachten herkent,
zijn wij in staat om elkaar daarop aan te spreken en elkaar daarin te
ontwikkelen. Ontwikkeling van de basiskrachten in de omstandigheid van
wederzijdse erkenning en wederzijdse respect, maakt het mogelijk om
het denkkader te verbreden, te verdiepen en te verrijken. Iedereen wint
dan, want er wordt gehandeld vanuit authenticiteit. Die toestand is
onvervreemdbaar en leidt niet tot angstreacties, zondebokken en isolatie
van menselijke waarde en waardigheid. Het is, in die situatie en met
die mogelijkheden, zonde om niet te delen en te stimuleren.
Erkenning
van je waarden leidt tot realistisch zelfbewustzijn, zelfrespect en
zelfvertrouwen. Dat is het fundament voor authenticiteit. Eigenheid
en eigen kracht wat daardoor ontstaat, maakt dat overtuigingen niet
meer de enige en absolute houvast is voor het bezien van jezelf en het
aansluiten bij de ander. Je sluit niet meer aan op een geloof, een kleur,
een afkomst, een geslacht, een leeftijd of een status, maar wel sluit
je aan op aanvullende krachten. Krachten die je als persoon heel en
verbonden maken. Die situatie maakt het onmogelijk om je vervreemd op
te stellen en je vervreemd te voelen. Erkenning leidt tot verbinding
en ontwikkeling. Elke samenleving heeft baat bij die grondslag, omdat
iedereen waardevol is, zonder dat jij je afkomstomstandigheden hoeft
te verloochenen of op te geven. Menselijke waarde is het verbindingsmiddel
dat geloof, cultuur, afkomst, ras, status en geaardheid niet aantast.
Iedereen wint en iedereen heeft een even grote kans op gelukkig worden
en zo lang mogelijk gelukkig blijven.
De
menselijke basiskrachten zijn geanalyseerd, gedefinieerd en benoemd.
Het gaat om karakterkracht, sociaalkracht, emotiekracht, passiekracht,
hersenkracht, veerkracht, belangenkracht, daadkracht, leerkracht, relatiekracht,
resultatenkracht en gedragskracht. Ieder mens, waar dan ook ter wereld,
in welke ontwikkelingstoestand je ook bent, beschikt over deze 12 basiskrachten.
Zij zijn het universele vergelijkingsmiddel dat past bij de vraag van
samenleven en samenwerken in deze moderne tijd en voor de toekomst.
Het andere van benaderen vanuit kleur, cultuur, geloof, geslacht, geaardheid
en status, heeft afgedaan. Het heeft ons alleen maar verwijdering, isolatie
en manipulatie opgeleverd, terwijl wij creativiteit en authenticiteit
als kracht nodig hebben voor de uitdagingen van onze moderne wereld.
Wij hebben geen keus dan af te stappen van de oude overtuigingen en
te kiezen voor persoonlijke en universele kracht, herkenbaar en erkenbaar
voor iedere individu op deze planeet en in deze samenleving.
De
uitdaging is om over het bekende en het vertrouwde heen te kunnen kijken
naar een constructieve manier van omgaan met jezelf en je omgeving,
gevrijwaard van vertroebeling door cultuur, geloof, geslacht, ras, status
en geaardheid. Ga mee naar dat nieuwe uitgangspunt om verder te reizen
en te werken aan een wereld van ruime denkers en grootmoedigen in liefde
voor het zelf, het leven en het samenleven vanuit opbouwende authentieke
kracht en persoonlijkheid.
Walther Bourne, de uitdager