Cunucu
Terug
van de zee,
zonder windstoten,
doch met kracht,
volop energie.
Terug in de stad,
grote gebouwen,
allerlei mensen,
gejaagd en geplaagd.
Terug van de cunucu,
slaperig en dromerig,
achterdochtig, wantrouwend,
gaat de wereld voorbij.
Terug in het dorp,
familiebanden leven voort,
oude tradities in stand,
het geweten aan banden.
Terug naar de zee,
gebrek aan lef,
een pleidooi achterlatend,
windvlagen en overstroming.
Quito Nicolaas